Vlees is voornamelijk niet aan mij besteed. Zo zul je mij nooit aantreffen met oma’s sudderlapjes of de gehaktbal op woensdag. Voor mijn lief heb ik vanochtend een uitzondering gemaakt. Een eitje met bacon. Uiteraard wilde ik het dode varken niet met mijn handen aanraken, maar hey, laten we vooral niet moeilijk gaan doen. Voor wat hoort wat. Een uitzondering moet kunnen en lief at van de week zonder te morren gezellig een rijstetofubal mee.

Bij het openslaan van het Parool dit weekend las ik met verbijstering een stuk over het ‘nieuwe braadlapje’. Jawel, straks hoeft er geen dood varken meer geserveerd te worden, want insecten zijn heel erg voedzaam. Een lekkere larve bevat zoveel eiwitten, daar kan een kip nooit tegenop boksen. Volgens de deskundigen is er voor een kilo rundervlees tien kilo voer nodig. Drie kilo voer is al voldoende voor een kilo hoogwaardig insecteneiwit. Helaas wil de voedingsindustrie nog geen geld steken in de ontwikkeling van insectenlapjes.

Kijk, dat is nou jammer. Niet alleen de hongerige mensen in de derdewereldlanden kunnen eindelijk genieten van een lekker stukje vlees, wellicht is het voor mij dan ook makkelijker om een plakje bacon van de snuitkever te bereiden in plaats van een dood varken…